Dilema Seorang Guru

13 03 2011

Saya masih ingat zaman saya belajar dahulu. Abah dah pesan kepada Cikgu, kalau saya lakukan kesalahan, jangan segan hukum dan rotan saya. Teringat juga kisah seorang guru Bahasa Inggeris di sekolah saya yang cukup dikenali ramai, Miss Siaw. Kegarangannya menjadikan ramai yang berjaya. Saya sendiri pernah dirotan di tapak tangan kerana tulisan cakar ayam. Tu baru bab tulisan cakar ayam, yang tak bawak buku, tak buat kerja lagi teruk kena tetapi mak bapak tetap memberi sokongan kepada guru.

Sekarang, zaman dah berubah…

Kelmarin, saya dapat SMS dari isteri saya tertekan apabila ada ibu bapa yang telefon memarahi beliau kerana isteri saya marah anaknya. Ada juga nota pesanan ditinggalkan ibu bapa suruh telefon semula ke kompleks mahkamah (mungkin kerja kat mahkamah dan nak takutkan isteri saya). Hmmm… Isteri saya terangkan, yang dia cuma rotan dengan pembaris tanpa tinggalkan kesan kerana tak bawak buku ke sekolah. Itu sahaja. Setakat yang marah tak buat apa-apa pun kena ‘serang’ dengan mak bapak murid jugak.

Siap kata kepada isteri saya, “apa perasaan ustazah kalau anak Ustazah kena macam anak saya?”. Nak sahaja isteri saya jawab, “Tak kisah kalau betul-betul buat salah”.

Kalau zaman saya dulu, kalau kita mengadu kena hukuman dengan cikgu, mak bapak akan mai sekolah suruh cikgu tambah lagi hukuman!

Kalau amaran kecul macam tu pun tak dapat diterima, macam mana nak displinkan anak bangsa? Bukannya sampai tinggalkan kesan fizikal. Cuma sekadar untuk mendidik. Kadangkala sikap terlalu memanjakan anak sebegini menjadikan anak mengambil kesempatan. Di depan mak bapak cukup baik tetapi di belakang, bukan main lagi. Sebab itu la ni, sikit-sikit nak saman. Bila guru tak dihormati, macam mana nak dapat keberkatan ilmu?

Memang tertekan isteri saya, sampaikan dia kata, “lepas ni biarlah jadi anakku sazali lah…”

Itulah salah satu dilema seorang guru dengan sikap ibu bapa zaman kini.